Im dalej w las, tym więcej drzew…

Pośpiech, stres, życie w ciągłym biegu – tak wielu z nas opisałoby funkcjonowanie w czasach, w jakich przyszło nam żyć. Widzimy, że mamy coraz mniej chwil dla siebie i najbliższych, a przynajmniej coraz mniej chwil, które spędzamy w sposób wartościowy, świadomy, delektując się każdą minutą i ciesząc „tu i teraz”.

Poradniki zasypują nas informacjami o tym jak gospodarować czasem, jak żyć, ćwiczyć uważność, kochać i w pełni akceptować (przede wszystkim) siebie, powtarzać mantry, które przeniknąwszy do naszej podświadomości sprawią, iż mózg w nie uwierzy i staną się prawdą, stać się menadżerem swojej przyszłości (czy też bardziej swojsko – kowalem własnego losu).

Wszyscy szukamy antidotum na skutek uboczny postępu cywilizacyjnego – zatracanie siebie i prawdziwych wartości.  

Często jednak zapominamy o tym, iż powinniśmy walczyć o te wartości nie tylko w życiu prywatnym, ale także zawodowym.  Próbujemy oddzielić  biznes od życia, a przecież jest on jego nierozerwalnym elementem – nie uda nam się zachować równowagi i spójności, jeśli pracę będziemy traktować jako „zło konieczne” i zakładać, że szczęścia i zadowolenia możemy doświadczać dopiero po godzinie 18:00.

Trudno jest kochać każdą pracę, każdy zawód, jednak jest jedna metoda, która bardzo to ułatwia – pamiętajmy cały czas, że pracujemy po to, by pomóc innym, by ich życie dzięki nam stało się przyjemniejsze/ lub przynajmniej mniej trudne, by oni sami stawali się doskonalsi, bardziej zadowoleni i spełnieni. Wychodząc z założenia „jestem tu, chcę i MOGĘ Ci pomóc” na pewno łatwiej nam będzie nawiązać prawdziwy dialog z drugą osobą, szybciej znaleźć rozwiązanie problemu i osiągnąć satysfakcję z wykonywanych zadań.

Pamiętajmy o empatii, próbujmy zrozumieć naszego rozmówcę, nie bójmy się zadawać  pytań, jeśli tylko przybliżą nas one do wspólnego celu. Starajmy się widzieć „bigger picture”, dostrzegać, że nasz wkład w rozwój firmy to nie wykonywanie określonej liczby rozmów telefonicznych dziennie, ale dialog i wspólne rozwiązywanie problemów  „żywych” osób. I odwrotnie – prowadząc rozmowy, miejmy świadomość tego, co chcemy osiągnąć, jaka idea przyświeca naszej pracy, jaki jest cel w dalszej perspektywie. Nawet, a może tym bardziej  w życiu zawodowym, bądźmy ludzcy i nie zapominajmy, że w relacjach interpersonalnych, właśnie ta cecha daje nam olbrzymią przewagę nad maszynami.

Ostatnio usłyszałam słowa, które mocno utkwiły w mojej pamięci: „Sukces osiągasz wtedy, kiedy nie masz czasu, aby go na siłę szukać”.  Jeśli i tak skazani jesteśmy na „brak czasu” , życzę nam wszystkim, aby przekładał się na sukces i spełnienie.

I życzę nam, abyśmy pielęgnując drzewa, pamiętali, że dbamy o las, a dbając o las – nie zatracili umiejętności dostrzegania każdego drzewa z osobna.

Advertisements

About annamajorek

"Duża wiedza czyni skromnym, mała zarozumiałym. Puste kłosy dumnie wznoszą się ku niebu, kłosy pełne ziarna w pokorze chylą się ku ziemi." Caldwell Erskine
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s